„Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; niech słońce nie zachodzi nad gniewem waszym. Nie dawajcie diabłu przystępu”
Najważniejsze myśli
- Gniew, a raczej oburzenie, sam w sobie nie jest grzechem. Grzechem może stać się to, co pod jego wpływem powiemy albo zrobimy.
- Uraza noszona z dnia na dzień jest jak kamień w plecaku. Utrudnia drogę i daje przeciwnikowi punkt zaczepienia.
- Przebaczać trzeba za każdym razem. Liczenie, ile razy komuś wybaczyliśmy, to strata czasu.
- Nasz dług wobec Boga jest nieporównywalnie większy niż to, co ktokolwiek jest winien nam. Kto to rozumie, łatwiej przebacza.
01
Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie
Br. Marcin poprosił, żeby to nie był wykład, tylko rozmowa. Pierwsze pytanie: jak można się gniewać i nie grzeszyć?
Emocja nie jest grzechem
Gniew jest emocją, ani dobrą, ani złą. Złe może być to, co zrobimy pod jej wpływem i czego potem będziemy żałować.
Raczej oburzenie
Słowo „gniew” brzmi jak najwyższy poziom emocji. Br. Marcin czytałby je raczej jako oburzenie. Problem zaczyna się, gdy przestajemy panować nad słowami i czynami.
Na grzech, nie na grzesznika
Możemy, a czasem powinniśmy, gniewać się na zło. Ale nie po to, żeby samemu wymierzać karę, tylko żeby wskazać grzech i pomóc temu, kto zbłądził.
Czasem trzeba się oburzyć
Gdy koledzy w pracy przychodzili z żartami o Bogu, br. Marcin okazał oburzenie i żarty się skończyły. Delikatna prośba nie zawsze dociera. Ale to nie powód, żeby potem tę osobę skreślić.
Ktoś z sali zwrócił uwagę na kontekst. Werset wcześniej (Ef. 4:25) mówi „mówcie prawdę każdy swemu bliźniemu”, a kilka wersetów dalej (4:31) „wszelka gorycz, zapalczywość, gniew niech będą usunięte spośród was”. Wniosek: jeśli mamy coś w sercu przeciwko komuś, porozmawiajmy z nim: z miłością, szczerze i najlepiej jeszcze tego samego dnia.
„Niech każdy człowiek będzie prędki do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewu. Gniew bowiem człowieka nie czyni tego, co sprawiedliwe przed Bogiem”
W gniewie umysł przełącza się na tryb „teraz wyrównam rachunki”. Przeciwnik podsuwa wtedy myśl, że skoro zostałem skrzywdzony, to wolno mi działać poza prawem Bożym.
02
Niech słońce nie zachodzi
Dlaczego właśnie przed zachodem słońca? I co znaczy, że dajemy diabłu przystęp?
Wyobraź sobie, że każda uraza, nad którą zaszło słońce, to kamień, którego nie wyrzuciłeś, tylko włożyłeś do plecaka. Po płaskim jeszcze da się iść, ale nasza droga prowadzi pod górę. Br. Marcin zabiera w góry dużo obiektywów i już dwa razy w drodze powrotnej zastanawiał się, który z nich wyrzucić.
Br. Marcin przytoczył też myśl, którą kiedyś usłyszał: gniewać się na kogoś, kto nas skrzywdził, to karać samego siebie za cudze błędy.
Jak dojrzewa grzech
Jak. 1:14–15: pożądliwość poczyna i rodzi grzech, a grzech dojrzały rodzi śmierć. Złość trzymana w głowie przez dzień, dwa, tydzień to podatny grunt, na którym przeciwnik sieje kolejne myśli.
Jak reklamy w telefonie
Wystarczy raz o czymś wspomnieć przy telefonie, a reklamy podsuwają to już wszędzie. Przeciwnik też obserwuje, gdzie mamy słabość, i podsuwa okazje właśnie tam.
Nie wchodzić w dialog
Ewa zaczęła rozmawiać z wężem (Rdz. 3:1–3). Pan Jezus, kuszony, gdy był osłabiony postem, od razu odpowiadał słowami Pisma i ucinał rozmowę (Mat. 4:3–10). Bez gdybania.
Nie spać pokłóconym
Pewne małżeństwo przyjęło jedną zasadę: nie iść spać pokłóconym. Bywało, że rozmawiali do wschodu słońca. Po kilkudziesięciu latach wciąż są razem.
Trzydzieści lat ciszy
Dwóch braci po podziale majątku przestało ze sobą rozmawiać. Pracowali razem, a mijając się, odwracali wzrok. Im wcześniej coś wyjaśnimy, tym mniej murów zdąży urosnąć.
Kto kryje występek
Przyp. 17:9: kto pokrywa występek, szuka miłości, a kto ciągle o nim przypomina, rozdziela przyjaciół.
Kiedy kamieni nie da się zrzucić samemu
W rozmowie padł bardzo szczery głos. Nie każdy potrafi sam poradzić sobie z tym, co nosi. Czasem są to sprawy, którymi trudno się z kimkolwiek podzielić, a ciężar sprawia, że przestajemy wierzyć, że Bóg nas kocha. Łatwo wtedy powiedzieć „pomódl się”, ale komuś ze złamaną nogą nie mówimy, żeby po prostu chodził. Bywa, że potrzebna jest pomoc, także lekarza, i nie ma w tym nic złego.
Jeśli to o Tobie, porozmawiaj z kimś, komu ufasz: z rodzicem, starszym bratem lub siostrą w zborze, z lekarzem. W nagłej sytuacji zadzwoń pod 116 123 albo 116 111 (dla młodzieży), a gdy grozi Ci niebezpieczeństwo, pod 112.
03
Gniew w Biblii
Pytanie do sali: jakie znacie historie, w których gniew nie był grzechem? A w których był?
04
Ile razy przebaczać
„Panie, ile razy mam przebaczyć bratu memu, jeżeli zgrzeszy przeciwko mnie? Czy aż do siedmiu razy? Nie mówię ci, że do siedmiu razy, lecz do siedemdziesięciu siedmiu razy”
Br. Marcin zaproponował eksperyment myślowy: ktoś bierze ten werset dosłownie i prowadzi listę, ile razy wybaczył każdemu z rodziny. Pod jednym imieniem jest już 77. Komplet. Przychodzi 78. raz i co wtedy? Trzeba zrobić to samo, co poprzednie 77 razy. A samo liczenie to chyba najbardziej bezmyślne marnowanie czasu, jakie można wymyślić.
Najtrudniej bywa z tymi, z którymi spędzamy najwięcej czasu, czyli z rodziną. Tam najłatwiej o przykrość i tam najbardziej boli.
Modlitwa Pańska
„Odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy”. Jeśli ja nie odpuściłem, to o co się właściwie modlę? Żeby Bóg mi też nie odpuścił. Ktoś z sali przyznał, że to dla niego najtrudniejszy fragment tej modlitwy.
Tyle, ile sami potrzebujemy
Ktoś z sali: 77 razy to tyle, ile razy sami chcielibyśmy, żeby Ojciec nam odpuścił. My ciągle upadamy, a Bóg przebacza.
Brat, którego widzę
1 Jana 4:20: kto mówi, że miłuje Boga, a nienawidzi brata, jest kłamcą. Kto nie miłuje brata, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi.
05
Przypowieść o dłużniku
Mateusz 18:23–35. Najpierw skala obu długów, potem sama przypowieść w trzech częściach.
10 000 talentów
Według wyliczenia br. Marcina jeden talent, zależnie od próby złota, to od 7 do 17 mln zł. Nawet licząc najniżej, wychodzi 70 miliardów złotych. Tak wygląda nasz dług wobec Boga, i to od urodzenia: „w grzechu poczęła mnie matka moja” (Ps. 51:7).
100 denarów
Denar to dniówka robotnika. Dziś, przy płacy minimalnej (ok. 250 zł brutto za dzień), 100 denarów to około 25 tys. zł, czyli kilka miesięcy pracy. Duża suma, ale to właśnie skala krzywd, które wyrządzamy sobie nawzajem.
Licząc w jednostkach z samej Biblii, talent to 6000 denarów. Pierwszy sługa był więc winien 60 milionów dniówek, czyli 600 000 razy więcej niż jego współsługa. Żeby spłacić 100 denarów, wystarczy kilka miesięcy pracy. Na 10 000 talentów nie starczyłoby tysięcy ludzkich żyć.
Ktoś z sali: oburzamy się na tego sługę, a potem przychodzi życie i robimy to samo. Upominamy się u innych o drobne, a sami jesteśmy winni Bogu 70 miliardów.
06
Szczepan i napomnienie
Najtrudniejszy rodzaj przebaczenia: wobec kogoś, kto krzywdzi nas zupełnie bez naszej winy.
„Panie, nie poczytaj im tego grzechu”
Szczepan, pełen łaski i mocy, czynił znaki wśród ludu, a przeciwnicy nie mogli sprostać jego mądrości (Dz. 6:8–10). Podstawili fałszywych świadków. Kiedy powiedział im prawdę: „wy zawsze sprzeciwiacie się Duchowi Świętemu” (7:51), zgrzytali na niego zębami, a potem go ukamienowali. A on modlił się za nich.
Gdy przekroczymy prędkość, mandat się należy, choć każdy kierowca liczy na samo pouczenie. Szczepan nie zawinił, a został ukarany w potworny sposób. Jeszcze pełniej pokazał to Pan Jezus: bez grzechu, a ukrzyżowany. Nawet jeden ze złoczyńców na krzyżu przyznał, że oni cierpią sprawiedliwie, a On nie.
„Jeśli ktoś ze względu na sumienie wobec Boga znosi utrapienia, cierpiąc niewinnie, to jest łaska. Do tego bowiem jesteście powołani, gdyż i Chrystus cierpiał za was, zostawiając wam przykład, abyście wstępowali w Jego ślady”
Po co napominamy
Nie po to, żeby komuś coś wytknąć. Po to, żeby pokazać, gdzie ma problem, i uratować go, zanim przyjdzie rozrachunek z Bogiem.
„To Ty masz problem”
Przeciwnicy Szczepana odwrócili sprawę: to nie my mamy problem, tylko ty. Ten sam duch grozi nam, gdy ktoś zwraca nam uwagę, a my odpowiadamy wyliczaniem jego win.
Nie wypominać
Wyobraź sobie, że przeprosiłeś, starasz się poprawić, a ktoś przez lata przychodzi z tym samym. To boli. Przebaczenie oznacza też, że nie wracamy do sprawy.
07
Gdzie się zatrzymuję
Zaznacz to, co dotyczy Ciebie. Pod spodem pojawią się myśli z rozmowy. Wybór zostaje tylko na tym urządzeniu.
Wybierz jedną lub kilka rzeczy powyżej.
08
Sprawdź się
Pięć pytań z tego badania. Wynik widzisz tylko Ty.
09
Wyzwanie na ten tydzień
Propozycje z rozmowy. Postęp zapisuje się na tym urządzeniu.
„Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie”
„Znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli ktoś ma powód do skargi przeciwko komu; jak Chrystus wam odpuścił, tak i wy”
Na zakończenie br. Marcin życzył, żebyśmy umieli kierować się tymi zasadami, i przyznał, że sam też stara się tak żyć.